maandag 27 juni 2016

mini quiltje nr 2


hoe is het toch mogelijk...
Zo'n schattig, lief patroon
zo'n schattige lieve stofjes
wat er zo eenvoudig uitziet...
en dan toch...
zo'n DRAAK om te maken.

Misschien ligt het aan m'n concentratie
misschien ligt het aan, tja, aan wat?
Maar nog nooit heb ik zo vaak een blokje
of delen ervan
moeten uithalen!

Het zijn gelukkig maar 16 blokjes...
:)

Liefs, Nathalie

woensdag 22 juni 2016

AWS focus!

De blik ligt hier weer even op de AWS. In korte tijd rolden er weer wat blokjes van de pers. Stimulerende factor is dat ik De Rand gevonden heb! Kijk, zo ver ben ik nu. Door de 3e hoek heen, wat betekent dat ik twee blokjes over-de-helft ben. Best een gezellig plaatje! Zacht, maar met pittige kleuraccenten op z'n tijd.


blok 22


blok 5


De drie blokken bij elkaar in close up. Het groen lijkt erg heftig (is het ook wel), maar dat is een bewuste keuze want ik wilde een beetje tegenwicht voor het feller blauwe blok in deze stijl aan de andere kant van de quilt. Kijk nog maar eens naar de eerste foto van dit blog. De witte driehoeken liggen klaar om gevuld te worden. Ik doe dat steeds tussendoor, want om aan het eind ik-weet-niet-hoeveel van deze driehoeken in een keer te moeten maken, dat is dus echt niks voor mij! Soms helpt een beetje zelfkennis bij het maken van een quilt.


Bij de quiltster zag ik een randstof die weleens mooi zou kunnen matchen. Op de site... dat dan weer wel. Maar na al een tijdje alle winkels in de gaten te hebben gehouden vond ik het toch de moeite om met een bestelling maar eens een FQ mee te bestellen om te kijken of het wat is. En of het wat is!


Een pittig blauw randje, en tussenin mooie accenten in de vorm van blaadjes met bloemetjes. Toen was het even hopen of Marcha nog wel genoeg had. Zul je altijd zien... maar gelukkig. Er moet wel gelast worden, maar ik kom er mee rond.
Wordt gewoon netjes lassen:)


Ik heb zo het vermoeden dat dit project in de TURBO stand belanden gaat! Want als ik de eindstreep zie, dan ga ik meestal een stuk harder!

Liefs, Nathalie

zaterdag 18 juni 2016

Happy!

Wat zag ik toch op tegen dit blok van de AWS...
Maar nu ben ik Happy!


Het bleef veel te lang liggen!
Ik vind het toch goed gelukt, gelukkig maar! 
De AWS is nu precies op de helft.

De Brinton Hall, daarvan weet ik niet precies hoe ver deze is.
Best ver voor mijn gevoel.
Van de kleurencombi word ik echt erg Happy.
Inmiddels zit de eerste driehoekjes rand eraan.
En er liggen nog 3 stapels driehoekjes te wachten.
Geen mega-klus, maar wel eentje waar ik wat rust voor nodig heb.


Ook om Happy van te worden!
Vandaag vond ik deze koffiepot voor een lief prijsje.
En laat die nou Exact van dezelfde serie zijn waar ik laatst een suikerpot en melkkan van kocht!




De kids zorgen ook voor een Happy gevoel...
Ik heb al een sneak preview gehad van de vaderdagcadeautjes die ze gemaakt hebben.
Zo lief!
Zitten nu gezellig samen te spelen... Happy... zucht.

Fijn weekend allemaal, en morgen een happy vaderdag!
Liefs, Nathalie

woensdag 25 mei 2016

Veel te lang geleden!

Dat ik hier een bericht gepost heb. Wat een hectische weken heb ik achter de rug. Eind april begon met een fikse griep, daarna gingen we een paar dagen op familiebezoek naar Noorwegen (zonder telefoon, heerlijk), en sinds de mei-vakantie voorbij is was het meer hollen dan stilstaan. Ik werd peettante van een schattig meisje, het bedrijf van DH bestaat 10 jaar met bijbehorende feestjes en de kids vroegen de nodige aandacht.

En als ik weinig steekjes zet, dan zegt dat wel wat.

Maar goed, toch wel wat gedaan, en inmiddels kan ik weer wat vertellen. Ik heb vooral hard gewerkt aan dit project:

Tot zover is het nu gekomen. Alle hexen in het midden zitten vast, net als de drie randen die je ziet. De vierde is in de maak, daarvan zijn al weer 3 sterretjes af.

En wat ik ook gedaan heb ik 'alvast'  stoeien met de driehoekjesrand die volgt. Vierkanten werden gesneden en op de naaimachine genaaid tot vierkanten-met-driehoeken.

Nu komt het kiezen tussen twee randstoffen:


Ik denk dat ik mijn favoriet al heb!
Tot snel weer!
Liefs Nathalie

zaterdag 30 april 2016

Opnieuw... de randen van de oud-engelse mandjes

Deze quilt, gestart in de zomer van 2012... Had haar allang af willen hebben. Haar ja, want het is een dame, dat is duidelijk. Een dame van formaat ook, zo'n dame waar je tegenop ziet en toch van denkt: wat wil ik je graag maken! Een beauty... Maar dan vooral in mijn hoofd.


Het begon allemaal in 2012 dus, toen ik een foto van het origineel zag. Verkocht was ik, hooked, vooral door de mooie mandjes rand. Het middenstuk en buitenrand vond ik absoluut noodzakelijk voor het lichte tegenwicht, maar al die hexjes en sterretjes... mwah, die deden het niet.

In al mijn onervarenheid begon ik aan dit project. Een paar mandjes maakte ik als eerste, maar het middenstuk kwam er al snel bij. Het groeide met als inspiratie deze quilt, de Rebecca Kohler quilt. Als je goed naar mijn middenstuk kijkt en naar deze zie je wat ik gedaan heb. De opbouw gebruikt, maar gecombineerd met de mandjes en bloemen uit de mandjesrand.


Ook dat was af en toe best zwoegen en zuchten, maar ondanks mijn onervarenheid pakte het, al zeg ik het zelf, mooi uit. 

Toen begon de ellende... de randen. Daar worstel ik nu al twee jaar mee en dit heeft ervoor gezorgd dat de quilt wel regelmatig gepakt werd, maar ook weer werd teruggelegd.
Ik wil niet in herhaling vallen, maar kijk maar eens naar deze blogpost als je interesse hebt:

 Tot vorige week zag de quilt er zo uit:


En de rand past weer niet goed genoeg voor mijn gevoel. Dus heb ik vorige week zaterdag nieuwe stof gekocht. Doodeng, want na vier jaar niet meer hetzelfde verfbad natuurlijk. Het scheelt een ietsje, maar wat is erger? Vier enorme randen die je niet zinnen of een iets afwijkend verfbad wat je niet direct ziet?

Dus begon het puzzelen opnieuw, alweer. Deze keer met hernieuwde kracht. Dit is een tipje van de sluier...


En zo ligt de zaak er nu bij. Dit is definitief, kan me vreselijk bekoren en wordt nooit meer anders. Ik zal jullie de dramatische foto's van gaten in lappen en dergelijke besparen. Het komt erop neer dat de oude rand met diamanten en hexen er weer aan zit. Die had ik gelukkig bewaard. De rand met grote diamanten is gesloopt, de diamanten worden hergebruikt om de vier bloemen van te maken die ik nog te kort kom voor de laatste rand. De bloemen die kant en klaar zitten op de vorige rand, Millies bloemen, zijn netjes eraf getornd en worden hergebruikt. Zuinigheid met vlijt he.

T is nog niet af tot in perfectie maar het beeld is er nu, ook zover dat jullie er hopelijk doorheen kunnen kijken.


Ik zie rust, ondanks de drukte
Ik zie symmetrie en regelmaat, net als in het midden
ook al lijkt dat misschien van niet
Ik zie eenheid, in gebruik van vorm, kleur en stofjes
Ik zie een duidelijke eindrand, zonder dat er een rand of randstof aan te pas komt
Ik ben Volmaakt Tevreden
Zucht...

Liefs, Nathalie

maandag 18 april 2016

Perfecte Puntjes

Nee, natuurlijk zitten al die hexagonnen nog niet vast! Maar nadenken over het vervolg kriebelt altijd wel. Want ergens, heel snel al, komen De Blokken die om Perfecte Puntjes vragen. Lia zei al dat deze quilt bij haar erop gestrand is, en ik vrees eigenlijk bij meer Quiltsters. Als je googled zie je heel veel foto's van het middenstuk, maar niet van een hele Brinton Hall quilt. Maar, geen zorg... Ik ben klaar voor de Perfecte Puntjes! Kijk maar! Het eerste blok is bijna klaar (er zit nog wat gespeld, maar je ziet wel dat het zo heel mooi lukt).


In plaats van appliqueren van een rondje met 8 puntjes 
(niet te doen eigenlijk) 
heb ik dit blok getekend. Zelf verzonnen?
Nou NEE!
Kijk maar, het origineel deed ook niet zo moeilijk!


Ik heb gewoon de foto van het origineel van vroeger erbij gepakt. Dat ziet er toch wel heel anders uit dan de moderne versie van Brinton Hall... In het origineel zijn het namelijk geen rondjes, maar octagonnen (8-kantige vormen). In het midden een octagon met een sterretje. Het sterretje zit ook weer in een octagon verwerkt, daarom zijn er vier punten nodig om de hoeken netjes af te werken en het blok weer vierkant te maken.. En kijk, de buitenrand van het middendeel, dat zijn stiekem ook twee rijen octagonnen. Maar dat doe Ik dan weer Niet!

Nog even een foto van de moderne perfecte puntjes:

En, hierbij, mijn werktekening. Ook perfecte puntjes maken? Moet lukken toch, met deze tekening? Mijn blok is kleiner omdat ik alles verkleind heb (ik werk ook met 0,75 inch hexjes in plaats van de 1 inch versie) dus even kijken hoe groot je het uit moet printen als je hiermee aan de slag wil gaan.


 En, als je dan het een en ander op een rijtje legt, 
dan ontstaat er toch al een aardig beeld van deze quilt-in-wording!


Inmiddels liggen er 11 blokjes te wachten (al meteen meegenomen in de voorbereiding) en als ik de blauwe randen gesneden heb kan ik helemaal vooruit met deze quilt.

Waarom is nou Elk Nieuw Project zo'n verslaving:)

Liefs, Nathalie